Verder zag ik medewerkers van BCC secondenlang "Ik weet het niet" herhalen. Ook in dit geval bood de voice-over uitkomst met de uitleg dat we als klant zelf moeten kiezen. Aha!

Maarten Roozendaal galmde schijnbaar eindeloos op dramatische toon (namens Nuon, bleek later) dat we met z'n allen gaan verzuipen als we niet gauw groen gaan doen. Overstromingsbeelden begeleidden deze fanfare. Schieten met een kanon op een mug heet zoiets. Waste in media-terminologie. Wasted time, wasted money, wasted image, als je het mij vraagt.

Nog groener bakt Campina het met haar Botergoud-commercial. Een weiland met koeien begint knullig te schudden doordat een gigantisch mes het grasland versmeert tot boterkrul.

Blijkbaar is die boter van Campina net zo lekker als een hap modder. Vervolgens worden we nog getrakteerd op een foeilelijk onderbelicht tussenshot en een grassig packshot. Inmiddels hebben we uiteenlopende tinten groen aanschouwd. Botergoud is groen en komt van de koude grond is mijn indruk. Vreemd genoeg krijg ik helemaal geen trek.

Gelukkig maakt Unox alle leed weer goed met een schitterende soep-spot. Een gedurfd breekbare uitvoering van het toch al zo gevoelige 'Time after time' van Cindy Lauper begeleidt ons langs verloren wanten, tot we thuiskomen in een warme keuken waar moeder een kop soep serveert. Dat is de totale soepbeleving! Dat verdient goud, want het is gewoon goed. Niet opgeblazen, niet krampachtig uitgeperst. Schijnbaar gewoon en eenvoudig, low-budget zonder dat je 't merkt. Ze hebben een blik heusch vakmanschap opengetrokken bij Unox.

Door: