Op uitblinken leek partijvoorzitter Tichelaar het alleenrecht te hebben. Hij stelde voor om de studiefinanciering om zeep te helpen. Voorwaar een knap staaltje VVD-retoriek. Socialisten aller tijden draaiden zich om in hun graf. Wouter Bos vloot zijn aanvoerder kundig doch nauwelijks hoorbaar terug. Later bleek Tichelaar het aan zijn hart te hebben, maar wij wisten inmiddels allang dat zijn rode hart niet goed meer pompte!

Onderwijl blonk er in The Big Apple nog een Rooie Rakker uit. Evelien Herfkens had zichzelf uit de rode cijfers weten te houden, maar dat werd door de Verenigde Naties niet gewaardeerd. 'So much for solidarity' zal ze gedacht hebben. Communicatief gezien was het een letterlijk schot in de (partij)roos: de politieke geloofwaardigheid werd pijnlijk getroffen. Een toepasselijke taakstraf lijkt mij het zingen van de 'Internationale'. Maar dan wel foutloos.

Hier in Kikkerland waren dominee Cohen en zijn montere diaken Asscher intussen op de barricaden geklommen om de rode gloed rigoureus de wereld uit te helpen door de hoeren van de Amsterdamse wallen te bannen. Terwijl de kranten meldden dat locale politici de werkdruk niet meer aankunnen, sluit de burgervader de laatste relaxhuizen. Het heeft ook wel iets van een magistraat die zijn verlies tegen een motorclub tracht te compenseren met een populistische schoonmaak-actie.

Tenslotte nog een slappe burgemeestershow in Eindhoven, notabene de Lichtstad. Na de blamage van Utrecht wederom keus uit twee PvdA-ers. Never change a winning concept. Het enige wat hier nog rood te maken viel was een hokje: pak je potlood en teken de partijgeest? Wie kan de rode lijn nog ontwaren, wie ziet nog een klare rode draad en wie heeft de rode touwtjes eigenlijk in handen? En wie doet de PR?

De PvdA is een van de helaas zeer vele organisaties die het belang van corporate image/identity en communicatieve regie zwaar onderschatten. Kom kameraden, in een tijd van alom beschikbare massacommunicatiemiddelen en -technieken is knulligheid ouderwets. En onnodig, want een goede strateeg is een meer dan rendabele investering, of klinkt dat te kapitalistisch?

Door: